Lang geleden, nu zit ik weer hier te typen

Niet eens om me ex, daar hoor ik al een hele lange tijd niks van.

Gewoon even…. even terug…. voel me niet zo happy de laatste tijd, had iemand leuk ontmoet maar voel dat een relatie hebben maar moeizaam gaat. en dat het me ook gewoon neit lukt. Hij slaat me niet, is heel zorgzaam en lief. Ik ben ook neit bang voor hem, maar ik ben niet happy. Terwijl ik zo verliefd was, eindelijk! Ik weet gewoon dat ik mijn ex nog niet los gelaten heb of af gesloten heb min of meer. Kan het niet precies uitleggen, hij zit nog steeds in me hoofd en ik ben zo moe, zo ontzettend moe, het is van "het gaat goed" tot weer een mega inzinking. Betrap mijzelf erop dat ik vaak er aan terug denk. Niet met weemoed maar met pure walging, haat…  dat hij nooit geboet heeft voor zijn daden en ik met pijn rondloop. Ik ben erg kwaad dat hij nu zijn leventje heeft, ik haat hem, walg van hem..  als ik kon zou ik naar zijn kuthuis gaan en hem dagen lang in elkaar schoppen en slaan en verkrachten en weet ik veel tot er niks van em over blijft. En dan zeg ik tegen hem,  en? hoe voelt dat?   zet nu maar een kop koffie voor me en beetje snel graag.  stomme kut dat je bent..  moe je jezelf nou eens zien, vind je jezelf stoer nu?  he’ 

Ik heb verdriet omdat ik heb gezwegen, mijzelf geen stem heb gegeven, en hem zijn gang heb laten gaan. Hij had moeten boeten voor zijn daden, voor elke blauwe plek had hij moeten boeten.

Ik had toen toch die aangifte moeten doen, hem op laten pakken toen ik gewond in huis lag. Toen ik op dat moment de kans had in het juiste moment. En nu leeft hij verder en mij achtergelaten met blauwe herinneringen.

huiselijk geweld, mijn relatie…..
She…
She’s figured out
All her doubts were someone else’s point of view
Wa-king up this time
To smash the silence with a brick of self-control

twee jaar lang ben je in mijn leven geweest
vol passie, dromen, wensen, hoop, verlangen
vol pijn, geweld, verdriet, eenzaamheid

Nu ben je weg, weg uit mijn leven

ik zal je missen, ik zal je haten, ik zal over je dromen
naar je verlangen, je dood wensen, je laten

je hebt besloten om in deze stad te wonen
je hebt hier maar 10 min vandaan een huis gekocht
sindsdien loop ik niet meer lekker in de stad
nu ik weet dat jij hier zo dichtbij zit

waarom hier? waarom nu?
heeft het ergens met mij te maken?
waarom?

je stuurde het in een sms
alsof je het erin wilde wrijven

ik woon nog liever onder een brug!
onder een krantje tegen de wind
onder een stuk zeil voor de regen

ik heb het erg goed voor elkaar
jij hebt niks om iets in me gezicht te douwen
het enige dat steekt, dat pijnlijk is
is de kans jou weer te zien
is de kans om jou weer in de ogen te kijken
je stem te horen
je verlaat me niet.

nu loop ik met een misselijk gevoel door de stad
een gevoel alsof iemand mijn ribbenkast indrukt
een gevoel alsof ik neit meer na kan denken
of ademhalen
soms raak ik mijzelf kwijt
in de herinnering aan jou
je leeft nog steeds in me

ik wil je kwijtraken
maar op deze manier weet ik niet hoe
en dat is
een pijnlijk gevoel

Drie mannen opgepakt na huiselijk geweld
Van onze verslaggeefster

Maandag 21 augustus 2006 – BREDA – De politie heeft het afgelopen weekeinde drie mannen aangehouden na huislijk geweld. Twee van hen mishandelden hun vrouw, een derde ging zijn schoonzus te lijf.

Een 48-jarige vrouw uit Breda meldde zich zaterdagochtend op het politiebureau. Ze vertelde dat ze was mishandeld door haar 50-jarige echtgenoot. Toen agenten haar verklaring opnamen, meldde de vrouw dat haar man haar al 1,5 jaar lang stelselmatig mishandelde, uitschold en vernederde. De man is door agenten opgepakt in hun woning in De Heuvel.

In de Haagse Beemden kreeg een 41-jarige Bredanaar zaterdagmiddag ruzie met zijn 38-jarige echtgenote. Daarbij bedreigde hij haar met een mes. De vrouw wist de politie te waarschuwen die de man daarop aanhield. Een 54-jarige man uit IJsselstein kreeg in de nacht van zaterdag op zondag ruzie met zijn 40-jarige schoonzus. De ruzie in haar woning in het centrum van de stad liep uit de hand en de man sloeg haar. Agenten hielden de man aan. Na verhoor mocht hij naar huis.

Heerlijk!

behalve dat ik me best een beetje brak voel van het opstaan voel ik me kiplekker
Vakantie over en gewoon weer het normale leven… De zomervakantie vind ik altijd te lang duren,
na drie weken heb ik t wel weer gehad en dan ben je pas op de helft.. hihi

Laatst dus weer een slechte dag gehad, ik krijg hem moeilijk uit mijn gedachte’s
dat is up’s en downs, maar het gaat weer beter

Als ik niks hoor… perfect, maar zodra er weer gebelt word of als ik weer een email ontvang.
Iedereen lacht erom, die zeggen… ach joh, hij kan je toch niks maken. En wat hij doet is
ook wel echt dom en knullig en slaat volkomen nergens op. Hij loopt een partij te bluffen.
En dan lacht iedereen weer maar van binnen voel ik mij kut en kan ik er niet oM LACHEN.
Ik heb hem vorige week een anti-stalkings brief gestuurt (aangetekent) en dan krijg ik daar toch een reactie op, echt ernstig, dan denk ik bij mijzelf, jij snapt het echt niet idioot. Maargoed dan houd het nog steeds niet op en het enige wat ik wil is dat hij verdwijnt uit mijn leven./

Vandaag een goede dag, ik ga gewoon mijn huisje schoonmaken en me richten op leuke dingen.
Nog een jaartje en dan gaat kleintje ook naar school. Binnenkort ga ik met een opleiding beginnen!
Dus al met al komt het helemaal goed. En werk ik volgend jaar hopelijk, kleintje naar school…
geen bijstand meer en ook… dan kijk ik hier waarschijnlijk op terug met heel andere ogen weer.

Ik heb een hele tijd me alleen overspannen gevoelt, kon niks meer aan… die dagen heb ik nog, maar niet meer zo vaak en intensief. Eerder lag ik het liefst alleen maar in bed, nu heb ik weer zin om te leven.

Ik ben aan het opruimen en schoonmaken
als een gek… alles moet schoon en fris, alle vliegepoepjes worden zorgvuldig van de kozijnen
gepoetst, daarna met een schoon sopje alles afnemen. Alle deuren zijn weer schoon, alle drempels ook.
De keuken, de woonkamer etc… eigenlijk rest alleen de badkamer nog…

zometeen de was uithangen, dan ruikt het helemaal lekker in huis. Gisteren weer nieuwe wasverzachter
gehaald van robijn, is in de aanbieding. Vandaag ben ik nog niet buiten geweest, nee alleen maar poetsen, mama even niet storen kinders, het huis moet schoon.

Alles moet schoon kindertjes van mij, want dan kan hij niet meer zeuren dat het vies is, of dat het stinkt.
Dat de was niet schoon is en dat ook stinkt, dat de keuken vies is en vliegen een plaag vormen in mijn huis omdat ik niet goed schoonmaak. Dat als je binnenkomt de viezigheid je al tegemoet komt en je struikelt over de rommel omdat ik niet goed opruim. Dus alles is schoon fris en opgeruimt!

Maar hij komt niet thuis, hij komt nooit meer hier, het is voorbij, het is over…
Nooit meer zal hij een voet over mijn schone drempels zetten of commentaar
leveren op mijn schoongepoetste huis. Maar de stemmen in mijn hoofd galmen door,
en nog steeds kijk ik door zijn ogen naar mijn huis. Overal zie ik viezigheid en alles stinkt,
overal zie ik een teken van luiheid en slordigheid. Ik zie niet meer alles zoals het is,
hoe meer hij me weer lastig valt, hoe moeilijker het is om dit beeld los te laten.

pffffff.. zometeen ben ik niet meer alleen
en dat is maar goed ook
ben wel toe aan weer een goed gesprek.

…en alles lijkt om jou te draaien

kon ik maar.. maar het is alsof ik niks kan

het huishouden valt me zwaar

kan het allemaal niet meer opbrengen om zaken e regelen

woensdag kon ik naar de dierentuin maar ben het vergeten

en dat wilde ik zo graag

ik voel me een loser

ik voel me alsof ik faal

ik kan het allemaal niet meer opbrengen

alles valt stil

en hoe moet ik nu verder

als ik constand aan hem denk

het is mijn eerste dag alleen

en nu pas valt het mij echt zwaar

en verder moet ik, verder leven

laten zien dat het me allemaal lukt en hij geen invloed heeft op mijn leven

maar alles valt stil

ik wilde niet mer op dit plekje komen

ik wilde het verlaten

achter me laten

vergeten

maar nu word ik er elk moment aan herinnert

en alles valt stil

achter gelaten\verleden tijd

weggestopte gevoelens

alles komt er uit..

hij zal niet ophouden, mijn leven bestaat uit gestalkt worden

en het politiebureau

angst bekruipt je

het leven is onzeker

een blik over je schouders

achterdocht bij je naasten

alle fluister wil je horen

ik een obsessie voor hem

en door hem hij een obsessie voor mij

huiselijk geweld, acher mij gelaten

maar het gaat over in stalken..   even erg, onzeker, onvoorspelbaar, beangstigend

wat is nog zeker deze dagen? wie zijn je vrienden

hoe serieus moet je het nemen?

hoe reeel is de angst?

deze plek wilde ik achter me laten

vergeten

in een hoekje stoppen,

ja het is gebeurt, maar dat ligt achter mij

nee, niet acher mij, maar vastgeplakt op mijn rug…

en hij, waar is hij in het verhaal?

hij ligt ergens op de loer, ik wacht

onzeker voor de volgende stap.

waarom kwel je je soms zo met gedachtes dat je er zelf naar op zoek gaat.
Ik voel me top, heus waar, maar afentoe zit er een dipje,
ach hij heeft ook niet gebelt dus dat scheelt ook
maar als ik snachts zo lang blijf hangen, moet echt
mijzelf leren om gewoon lekker bij me meid in bed te stappen (kleintje slaapt bij mij in bed)
En gewoon mijn oogjes te sluiten, dan gaat het morgen ook beter
maar soms blijf ik zo hakkelen en raak ik de tijd kwijt
denk ik aan dingen die niet hoeven, wat maakt het uit?

vanavond heb ik wel wat afgewimpelt, mannen.. die zijn soms zo stom en egoistisch
dan heb ik het niet eens over een ex, maar over een saaie man die zichzelf de moeite waard vind voor mij? een egoist die mij gewoon denkt te kunnen bellen als ik daar uberhoubt geen behoefte aan heb, helemaal niet zelfs, wat denken ze wel niet. Ben verdomme geen lustopject die naar andermans pijpen danst. Denk ff na wat je zegt! Niemand maar dan ook niemand die zegt hoe ik me moet voelen of wat ik denk.

Daar kan me ex ook een handje van, bij elk gesprek mij bezwaart willen doen voelen. en zeggen tegen mij dat ik wel van hem houd? waar moet ik van houden dan?

Nu heb k er genoeg van, ben net vrijgezel, begon aan het idee te wennen, ja… het voelt fijn, zolang me ex zich stil houd gaat het super. Maar dan zijn er ook nog andere mannen, wel of niet vrijgezel maar denken gezellig te zijn aan mijn adres waar ik dan verheugt op moet zijn, alsof ze uit de hemel op mijn dak vallen, hallo ben ik dan.

nou dacht het niet he, vlieg op!

soms denk ik, ze zijn allemaal een stel imbicielen
zal er ooit een tussen lopen voor mij
die voor mij ook goed is maar ook een uitdaging
heb geen zin om met mijn vingers te knippen en hop heb een vriendje/relatie…
en dan blijkt het ook nog een grote oetlul te zijn die er rondloopt.

mannen…… pffffffffffff mannen zijn kut, op eentje na dan.. waar is die?

ik heb geen soa’s…!!! en hij zei dat hij een plasbuisontsteking had ofzoiets…